Make your own free website on Tripod.com

สิ่งแวดล้อมธรรมชาต

สิ่งแวดล้อมธรรมชาติ         
               ธรรมชาติในที่นี้หมายถึง ธรรมชาติที่มีคุณค่าทางวิทยาการ และสุนทรียภาพที่เกี่ยวข้อง เป็นสัณฐานที่สำคัญทางธรณีวิทยาและภูมิศาสตร์ อันเป็นเอกลักษณ์หรือสัญลักษณ์ของท้องถิ่นนั้นๆ การจัดกลุ่มธรรมชาติสามารถจัดตามลักษณะและคุณสมบัติอย่างกว้างๆ ได้เป็น 2 ประเภท ได้แก่  
              1) ธรรมชาติที่มีการเคลื่อนไหวเปลี่ยนแปลงและฟื้นฟูคืนสู่สภาพเดิมได้โดยระบบของตัวเอง เช่น ป่าไม้ ทุ่งหญ้า สัตว์ป่า เป็นต้น และ
              2) ธรรมชาติที่ไม่สามารถเคลื่อนไหวเปลี่ยนแปลงหรือฟื้นฟูคืนสู่สภาพเดิมได้ เมื่อถูกทำลายก็จะหมดสภาพไป เช่น ภูเขา ถ้ำ น้ำตก เกาะ แก่ง โป่งพุร้อน ชายหาด แหล่งน้ำ ซากดึกดำบรรพ์ ธรณีสัณฐานและภูมิลักษณวรรณา เป็นต้น

        ในปัจจุบันมีการทำลายสภาพธรรมชาติทั้งสองประเภทเป็นอันมากในส่วนของธรรมชาติประเภทแรกมีกฎหมายคุ้มครองมีหน่วยงานรับผิดชอบดูแลโดยตรงและดำเนินการอยู่ตลอดมาแต่ธรรมชาติในประเภทที่สองนั้น ไม่มีกฎหมายคุ้มครอง ไม่มีหน่วยงานรับผิดชอบโดยตรง และปรากฏมีเรื่องร้องเรียนเกี่ยวกับการบุกรุกทำลายอยู่เนืองๆ จึงสมควรที่จะได้รับการคุ้มครองดูแลอย่างใกล้ชิดเพราะเหตุว่าธรรมชาติในความหมายนี้เป็นทรัพย์สมบัติของประเทศที่มีศักยภาพและมีโอกาสที่จะนำมาใช้ประโยชน์ทางเศรษฐกิจและสังคม ในปัจจุบันแหล่งธรรมชาติหลายแห่งถูกนำมาใช้โดยขาดการวางแผนการดูแลรักษาและการอนุรักษ์ที่เหมาะสม หลายแห่งตกอยู่ในสภาพเสื่อมโทรมจนหมดคุณค่าความสำคัญ และไม่สามารถฟื้นฟูกลับคืนสู่สภาพเดิมได้
        จากสถานการณ์ความเสื่อมโทรมของแหล่งธรรมชาติอันควรอนุรักษ์ที่เป็นไปอย่างต่อเนื่อง คณะรัฐมนตรีได้เห็นถึงความสำคัญของการอนุรักษ์ จึงมีมติเมื่อวันที่ 21 กันยายน 2525 เห็นชอบใน หลักการแนวทางการอนุรักษ์ธรรมชาติ และเห็นชอบแผนแม่บทเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม 2533 โดยทำการสำรวจแหล่งธรรมชาติอันควรอนุรักษ์และจัดเก็บข้อมูลแหล่งธรรมชาติทั่วประเทศ รวมทั้งได้ประกาศแหล่งธรรมชาติ 263 แห่ง ใน 62 จังหวัด เป็นแหล่งธรรมชาติอันควรอนุรักษ์ ตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน 2532 ในปีแห่งการพิทักษ์ทรัพยากรธรรมชาติสิ่งแวดล้อม รวมทั้งให้มีการจัดทำแผนปฏิบัติการการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติเฉพาะแหล่งเนื่องจากทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในหลายพื้นที่ของประเทศได้ถูกนำมาใช้อย่างไม่เหมาะสม ทำให้สูญสิ้นสภาพและเสื่อมโทรมลงไปมาก ซึ่งแหล่งธรรมชาติอันควรอนุรักษ์ที่ได้รับการจัดทำแผนการจัดการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติเฉพาะแหล่งแล้วจำนวน 33 แผน ในพื้นที่แหล่งธรรมชาติ 76 แห่ง จากแหล่งธรรมชาติอันควรอนุรักษ์จำนวน 263 แห่ง เพื่อรณรงค์ให้หน่วยงานในท้องถิ่นและประชาชนได้เข้ามารับรู้คุณค่าความสำคัญและมีส่วนร่วมในการอนุรักษ์แหล่งธรรมชาติเหล่านี้ให้เป็นมรดกทางธรรมชาติของประเทศต่อไป
หมู่เกาะช้าง จังหวัดตราด
เกาะสเม็ด จังหวัดระยอง
น้ำตกเอาราวัญ จังหวัดกาญจนบุรี